Karaca ülkemizde de bulunan ve fanatik sayılabilecek derecede düşkün avcıları olan nadide bir av hayvanıdır. Avı yasak olmakla beraber kota ile ülkemizde de avlanılmaya başlanmış, trofe değerine sahip boynuzları ile birçok avcının ilgi odağı olmuştur.

Fiziksel Görünüm

Karaca; 95–135 cm vücut uzunluğu, 65–75 cm omuz yüksekliği, ve 15–30 kg ağırlığı ile küçük bir geyik türüdür. Dik ve kısa boynuzlara sahiptir. Suratı grimsi, vücudu ise kızıldır. Postu yazın altın kızıl, kışın ise koyu kahverengi ve hata siyaha çalan bir renk alabilir. Vücudunun alt kısımları daha açık renkli olmakla beraber, kalçası beyazdır. Neredeyse görülmeyen kuyruğu 2-3 cm dir. Sadece erkeklerinde boynuz bulunur. Birinci ve ikinci çıkan boynuzları çatallanmaz ve 5-12 cm arasında olur. Güzel gelişme şansına sahip olmuş yaşlı erkeklerde, 20-25 cm boynuzlar 2 veya 3 çatallı olmakla birlikte, nadirende olsa 4 çatallı boynuzlar görülebilir. Erkek karacanın boynuzları yeniden çıkmaya başladığında, kadifemsi bir postla kaplı olsa da, gelişme tamamlanırken bu postta yavaş yavaş kaybolur. Erkek karacalar, çiftleşme dönemindeki düellolara sert ve güçlü olması amacı ile; bu yavaş süreci boynuzlarını ağaçlara sürterek hızlandırabilir. Diğer boynuzlu türlerin aksine karacaların, boynuzları düşer düşmez yenisi çıkmaya başlar.

Yaşam Alanı ve Beslenme Alışkanlığı 

Karacalar özellikle, loş havalarda ve alacakaranlıkta aktiftir. Çok hızlı ve zariftirler. Seyrek ağaçlıklara ve çayırlara girmeye cesaret etmelerine rağmen, ormanlık alanlarda yaşarlar. Yapraklar, böğürtlenler, otlar ve yeni çıkan fidanlar ana besin öğeleridir. Özellikle yeni çıkmış, körpe otları ve birgün önce yağmur almış nemli bitkileri severler. Karaca inek, koyun davarlarının otladığı yerlere, genellikle girmez.


Davranış Biçimi

Yabani karacalar maksimum 10 yıl yaşam süresine sahip olurlar. Tetikte olduğu zaman, veya tehlike sezinlediği zaman köpek havlamasına benzer bir ses çıkarırlar. Yine tehlike sezinlediklerinde kalça bölgelerinden adrenalin türevi bir sıvı fışkırtırlar. Kalça bölgelerindeki beyazlık cinsiyete göre değişir, dişilerde kalp biçimine benzerken erkeklerde böbrek biçimine benzer. Erkek karacalar, çiftleşme döneminde kurt iniltisine benzer yüksek oktavlı bir sesle diğer erkekleri düelloya çağırır ve hatta diğer erkeklerin bölgesindeki dişi karacalara koku bırakarak düello için kışkırtır. Karacalar hayatlarının büyük bölümünü yalnız geçirirler. Yalnızca üreme zamanlarında diğer karacalara beraber olurlar.

KARACA

Üreme Alışkanlığı

Çok eşli karaca erkekleri, bölge sahipliği kavgalarını yaz başında, çiftleşme kavgalarını sonbahar sonunda yaparlar. Çiftleşme öncesi flört aşamasında, ekekler dişilerin peşinde; "karaca turu" olarak bilinen 8 rakamı şeklinde koşar iken, ağaçların altlarında kalan çalılık alanları düzleştirirler. Erkekler dişileri cezbedebilmek için dökülmüş yaprakları ve toprağı boynuzlarını kürek gibi kullanarak havaya savurur. Erkekler temmuz ve ağustostaki üreme zamanlarında bir iştahsızlık sendromuna girerler. Dişi karacalar yılda bir kere kızana girer. Geç bir çiftleşme söz konusu ise 10 aylık hamilelik döneminden sonra genelde doğum bir sonraki hazirana denk gelir ve iki adet benekli; iki ayrı cinsten yavrularlar. Yavrular, sürüye katılmaya hazır olana dek yırtıcılardan korunabilmek için uzun çimlerin, çayırların ve çalıların içinde kalırlar. Yavrular anneleri tarafından gün içinde bir çok defa emzirilirler. Emzirme 3 aylık olana kadar devam eder. Yetişkin karacalar, etrafta başka bir hayvan veya insan kokusu alır yada sezinlerse yavruları geride bırakabilir. Genç dişi karaca 16 aylıktan itibaren üremeye başlayabilir.