Kızıl geyik, Türkiye'nin nadide büyük av hayvanlarından biri olmakla beraber çok uzun süreler avı yasak türlerden biri idi. Son yıllarda kota ile avlanmasına izin verilsede kota azlığı bu avı yapabilme şansını bulan avcılara ayrı bir onur nişanı veriyor. Ciddi trofe potansiyeline sahip boğaların olduğu ülkemizde gelecek nesillere aktarabilecek popülasyona ulaşmayı diliyoruz. İşte Kızıl Geyik ile iligili bilgileri sizinle paylaşıyoruz sevgili Av Güncesi takipçileri.
Coğrafi Dağılım

Elik, yada kızıl geyik, Avrupadan, Kuzey Afrikaya, Asyadan Kuzey Amerikaya kadar olan geniş bir coğrafi alanda bulunur. Aşırı avlanma ve çevre tahribatı yüzünden, eski dağılımından daha dar alanlarda ve daha az nüfusta bulunmaktadır.

Yaşam Alanı

Kızıl Geyik seyrek ağaçlı ormanlık araziyi tercih eder ve balta girmemiş sık ormanlardan uzak durur. Kozalaklı ağaçların olduğu, bataklıklı bölgelerde yaşamayı daha çok sever. Çok çeşitli yüksekliklerde deniz seviyesi ile 3000 metre arasında yaşayabilirler. Daha yüksek alanda yaşayanları da görülmüştür.

Fiziksel Özellikleri

Kışın koyu kahverengi yazın ten rengine değişkenlik gösteren Kızıl Geyik, karakteristik özelliği olarak kalçasına doğru sarımtrak bir bej rengine sahiptir. Kafası, boynu, göbeği ve bacakları sırtından ve yanlarından koyudur. Kızıl Geyik uzun bir kafaya, büyük kulaklara, ve iki uç noktası arası 1,5 metreye  genişleyebilen çatallanan boynuzlara(sadece erkeklerde) sahiptir. Boyundan göğüse koyu ve tüyleri karışık bir yele sarkar.Kalın vücutlu, kısa kuyruklu ve uzun ince bacaklara sahiptir. 75 cm ila 1.5 metre omuz yüksekliği, burundan kuyruğa 1.6 ila 2.7 metre arası vücut uzunluğu standartlardadır. Erkeklerin çoğu dişlerden %10 daha geniş ve genellikle 2 kat daha ağırdır. Dişiler 170 ila 300 kilogram arası gelirken, erkeklerde bu rakam 180 ila 500 kilogram arasındadır.

Üreme

Sonbahar kızan döneminden hemen önce, eylül sonu ekim başı, erkek geyik boynuzundaki kadifemsi dokuyu kaybeder, ve dişilerle çiftleşebilmek için rekabete başlar. Baskın erkekler daha geniş haremler kurabilir ve o dişilere diğer erkeklerin yanaşmasını engeller. Haremleri etrafında bir çeşit hareketli bölge müdafasına başlarlar. Erkekler; alanlarını, statülerini belirlemek ve dişileri cezbetmek amacıyla bu bölgede sürekli böğürürler. Baskın erkekler arasında yada bölgeye giren yabancı erkeklerle yaşanan kavgalar sonucu ciddi yaralanmalarla, ve hatta ölümle karşılaşılabilir. Haremler genelde bir boğaya 6 dişiden ve dişileriin önceki sene doğurdukları yavrulardan oluşur ve sezonluktur.

Yaşam Süresi

Kızıl geyiklerin yaşam süresinin uzunluğu zor gerçekleşen bir kavramdır çünkü gerek yırtıcılar tarafından gerek insanlar tarafından çok avlanmaktadırlar. Fakat normal şartlarda 20 yılı aşabilen ömüre sahiptirler.

GEYİK

Davranış Biçimi

Kızıl geyikler sosyal hayvanlardır; yaz aylarında 400 bireyli bir sürüde yaşayabilirler. Elk are social animals; they live in summer herds with as many as 400 individuals. Bu sürüler anaerkildir ve tek bir dişi tarafından yönetilir. Yüksekliğe bağlı sezonsal göçler gözlemlenebilir yazın yükseklerdeyken kışın alçak bölgelerde yaşayabilirler. Sonbahar katım zamanı yaklaşırken boğalar haremlerini şekillendirir ve agresif yapıları ve büyük cüsseleri ile haremlerini müdafa ederler. İlkbaharda cinsler ayrılır, dişiler doğum için bırakılır, boğalarda kendi yaz sürülerini şekillendirirler. Doğumdan sonra dişiler ve yavruları, yavrular büyüyüp sürüye katılabilecek hale gelene kadar bakım gurubu oluştururlar. Boğalar sadece katım zamanı bölgesel müdafa alarmındadırlar ve diğer zamanda başka geyiklere saldırmazlar.
Kızıl geyik yaylıma sabahın erken saatlerinde veya gecenin geç saatlerinde çıkar. Gecenin ortasında veya gün boyu pasiftirlerki bu zamanları genelde geviş getirmek için kullanırlar.

İletişim ve Sezgi Yönleri

Kızıl geyik keskin koku, duyma ve görme sezilerine sahiptir. Diğer Kızıl Geyiklerle de tüm bu duyular ve dokunma duyusunu kullanarak iletişim kurarlar. Kızıl Geyik boynuzlu familyasının en gürültücüsü olarak bilinir. Yeni doğanlar; meler ve ciyaklarken, dişiler havlar, ciyaklar ve homurdar. Erkekler ise düşük oktavlarda böğürür ve kükrer. Böğürme katım zamanında rakip erkekleri çağırmak için, belirlediği alanı deklare etmek için sık kullandıkları bir iletişim yöntemidir. Ve erkek kızıl geyiğin böğürmesi çok uzun mesafelerden duyulabilir.

Beslenme Alışkanlıkları

Kızıl geyikler çimenle beslenen otoburlardır. Yazın; çimen, sazlık, nemli yaprakları yerler. Kışın ise; sedir, kızıl akça ağaç, sumak, çam ve birçok orman bitkisi ile beslenirler. Öncelikli favorileri karahindiba, doğantütünü, menekşe, yonca, ve yerel mantarlardır. Kızıl geyikler geviş getiren hayvanlardır, bu yüzden tekrar tekrar çiğneyip ezerek yediklerinin hazmedilmesinde sindirim sistemlerine yardım ederler.

Yok Edicileri
Kızıl geyiğin başlıca yok edicisi insanlar haricinde; yabanda da dağ aslanları, kurtlar ve ayılar başlıca yok edicileri arasında yer alır. Yavrular vaşak ve çakallara yem olabilirler. Sağlıklı ve yetişkin kızıl geyikler nadiren yırtıcılara yenik düşer. Çünkü sürü psikolojisiyle toplu hareketleri ve iri olmaları onları yırtıcılardan korur. Aynı zamanda boğalar, boynuzlarını ve keskin toynaklarını kullanarakda kendilerini koruyabilir.